شرح ساختار

دیوارهای جداکننده کناف، دیوارهای غیر باربری هستند که برای تقسیم فضاهای داخلی ساختمان استفاده می شوند. این ساختارها شامل قاب های فولادی سبک ساخته شده با مقاطع ناودانی شکل بوده که صفحات روکش دار گچی در یک یا چند لایه، به وسیله پیچ مخصوص بر روی آن ها نصب می شوند. درزهای میان این صفحات به وسیله نوار و بتونه مخصوص درزگیری شده و بدین ترتیب سطحی یکپارچه حاصل می شود. سطح بدست آمده قابلیت اجرای رنگ، کاغذ دیواری، کاشی و پوشش های دیگر را خواهد داشت. فضای خالی داخل دیوار، امکان استفاده از انواع عایق های حرارتی و صوتی را فراهم نموده و عبور و دسترسی به تأسیسات الکتریکی و مکانیکی را میسر می سازد.

سقف های کاذب کناف ساختارهای سبکی هستند که به واسطه تولید صنعتی، دارای مشخصات فنی استاندارد بوده و جایگزین بسیار مناسبی برای سقف های کاذب غیر استاندارد ساخته شده با رابیتس و گچ می باشند. این ساختار شامل زیرسازی سبک فولادی معلق ساخته شده با مقاطع ناودانی شکل بوده که صفحات روکش دار گچی در یک یا دو لایه، به وسیله پیچ مخصوص بر روی آن ها نصب می شوند. درزهای میان این صفحات به وسیله نوار و بتونه مخصوص درزگیری شده و بدین ترتیب سطحی یکپارچه و بدون درز حاصل می شود. سطح بدست آمده قابلیت اجرای رنگ و پوشش های دیگر را خواهد داشت. فضای خالی پشت سقف کاذب، امکان استفاده از انواع عایق حرارتی و صوتی را فراهم نموده و عبور و دسترسی به تأسیسات الکتریکی و مکانیکی را میسر می سازد.

دیوارهای پوششی کناف، ساختارهای سریع و کارآمدی جهت بازسازی دیوارهای بنایی قدیمی، پوشش دیوارهای بنایی جدید (نازک کاری)، بهسازی حرارتی و صوتی ساختمان ها و مقاوم سازی ساختمان ها در برابر حریق می باشند. به لحاظ ساختاری، دیوارهای پوششی، مشابه دیوارهای جداکننده کناف می باشند، با این تفاوت که پنل ها تنها در یک سمت ساختار نصب می شوند.

یکی از نقاط ضعف مهم سازه های فولادی، مقاومت کم آن ها در برابر حریق بوده، به طوری که در زمان کوتاهی پس از وقوع حریق، ممکن است دچار ناپایداری و فروپاشی کامل شوند. مطابق با مقررات و استانداردها، سازه های فولادی باید برای مدت زمان معینی در مقابل حریق مقاوم سازی شوند. یکی از کاربردهای صفحات گچی مقاوم در برابر حریق کناف، حفاظت سازه های فولادی از طریق پوشش تیرها و ستون ها است. در این ساختار، یک زیرسازی فلزی سبک در پیرامون تیرها و ستون ها اجرا شده که صفحات گچی بر روی این زیرسازی نصب می شوند. بدین ترتیب پوششی از صفحات مقاوم در برابر حریق، اجزای سازه ای را احاطه نموده و از این طریق سازه در برابر حریق مقاوم سازی می شود. مزیت این نوع ساختار حفاظتی، سرعت، سهولت و ارزانی آن نسبت به سایر روش ها (نظیر پوشش های بتنی) است. با استفاده از این روش، نازک کاری اجزای سازه ای نیز تامین گردیده که این امر، صرفه اقتصادی و تسریع در عملیات اجرایی را به ارمغان می آورد.